Şahsiyetli şahsiyetsizlik

Aslında garipte karşılamıyorum. Yalnızız aslında, kendi başımızayız. Doğduk bir başımıza, büyüdük kendi kendimize, öleceğiz yine bir başımıza. Ölümün hissini de tek başınıza yaşayacaksınız. Sonrasında da teksiniz. Tanımazsınız ananızı bacınızı sevdiğinizi.

Şimdi bu konuya nereden girdim? İnsanların tamamen şahsi çıkarları uğruna davranmaları, birlik bütünlük halinde mutlu olmak adına bişey yapmamaları ciddi olarak batmaya başladı da ondan. Her iki tarafında çıkarına (maddi degil) olacak bişeyde, neden bir taraf "onun çıkarını da alırsam iki katı kârla çıkarım bu işten" diye düşünür oldu. Neden hep "ben" oluştu da "biz" tozlu raflardaki yerini aldı. Bu kadar mıdır yani? Al hepsi senin olsun. Ne halt edersen et. Bana da dokunma o zaman. Ben çünkü biz olmayı seviyorum. Rakıyıda beraber içmek istiyorum mezeyi de beraber yemeyi istiyorum. Ben mutluluğumu da hüznümü de birlikte paylaşmak istiyorum. Ben, "ben" olduğum için değil biz olduğumuzda daha mutlu oluyorum. Keşke herkes öyle olsa...Keşke herkes önce ben degil "biz"'i düşünse...Öyle işte...sevgiler