bizimki de dertmiymiş

- Orkun bey arada bir kitaba baksana, yarın sınavın yok mu senin?
- Ee çalışıyorum ya Baba. (Ayaklar uzatılmış, Tv seyrederken kucakta kitap)
- Nasıl ben hiç kitaba baktığını görmedim nasıl çalışma bu?
- Ben bu konuları zaten biliyorum, sadece göz atıyorum.(bilinmeze dayanak yaparak)
- Peki madem görecez sınav sonucunda yarın artık aranırsın sağda solda kopya
- ŞŞşşşş...Öfffffffff...benim dersim ben yaparım...merak etme sen hiç üzme kendini :)

Şu diyaloglar ortaokul ve lise döneminde benim için herhalde olabilecek en sıkıntılı zamanlardı. Sınav var, belirtilmesede gelecek kaygılarından doğan baskı var, e doğal olarakta sıkıntı var. Nefret bir duygu. Okula gitmek istemezsin sıkılırsın. Ders olur teneffüs beklersin. O kitapları okursun sözlü olursun bunalırsın.

Ahhh nerdeeee o günlerrrr. Aaaahhhh ah. Meğersem o günler ne rahat ne güzel günlermiş. Babadan, anadan al parayı. Ye yemeğini, kıyafetini giy, zıpırlık yap, para ye, döne döne yat...Ne ev ne araba ne para ne geçim ne iş, ne güç...Sağlığın ve gücün zirvesinde...vs vs vs...

Napalım bu dünyada herhalde her yaşta yaşanan güzellikler ve rahatlıklarda vardır. Dimi ama...sevgiler